Χτίζοντας ένα “πράσινο” σπίτι

By | 10/12/2008

Έως και 25% περισσότερο κοστίζει το χτίσιμο ενός «πράσινου» σπιτιού σε ό,τι αφορά τις πρώτες ύλες και τα υλικά, σε σχέση με ένα συμβατικό. Ωστόσο αρκεί μία περίοδος τριών έως πέντε ετών για να γίνει απόσβεση, κυρίως από την ενέργεια που εξοικονομείται.

«Η κατασκευή “πράσινων” οικοδομών είναι μια καινούργια τάση που κατακτά ολοένα και περισσότερο έδαφος στην Ευρώπη. Έως τώρα κυριαρχούσαν οι μικρότερες ή μεγαλύτερες επεμβάσεις σε υπάρχοντα κτίρια, ώστε αυτά να γίνουν φιλικότερα προς το περιβάλλον. Τώρα τα σπίτια κατασκευάζονται από την αρχή με “πράσινες” προδιαγραφές» αναφέρει ο εκπρόσωπος του ελληνικού γραφείου της Greenpeace κ. Δημήτρης Ιμπραήμ.

Η κατασκευή ενός «πράσινου» σπιτιού αρχίζει απο το αρχιτεκτονικό σχέδιο: «Μεγάλα ανοίγματα, πρόβλεψη χώρων για ειδικές εγκαταστάσεις όπως φωτοβολταϊκά, ηλιακούς θερμοσίφωνες και ολοκληρωμένα υδραυλικά συστήματα συλλογής όμβριων υδάτων και, κυρίως, σωστός προσανατολισμός του σπιτιού αποτελούν τα πρώτα μας μελήματα» λέει ο αρχιτέκτονας. «Η πρόβλεψη για κοινόχρηστο χώρο πρασίνου, η χρήση των φωτοβολταϊκών αντί για κεραμοσκεπές, η φύτευση των ταρατσών, όσο κοινότοπα και να ακούγονται τα τελευταία χρόνια, αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για μια “πράσινη” οικοδομή» συμπληρώνει.

Το χτίσιμο ενός «πράσινου» σπιτιού προϋποθέτει τη χρήση των λεγόμενων οικολογικών πρώτων υλών, όπως για παράδειγμα οι «πράσινοι» σοβάδες. Πρόκειται για φυσικό, παραδοσιακό κονίαμα. Ονομάζεται ρωμαϊκό κονίαμα, γιατί το χρησιμοποιούσαν κατά κόρον οι Ρωμαίοι. Χάρη στις φυσικές γήινες αποχρώσεις του, δεν χρειάζεται επιπλέον βάψιμο και για τον λόγο αυτό θεωρείται εξαιρετικά οικονομικό προϊόν. Αποτελείται από έγχρωμη χαλαζιακή άμμο, ψημένη αργιλική άλευρο και άλλα φυσικά συστατικά, προϊόντα εξορύξεως. Η υψηλή περιεκτικότητα του σοβά σε ηφαιστειακά υλικά, το καθιστούν εξαιρετικά ανθεκτικό στον χρόνο, τις καιρικές συνθήκες και απρόσβλητο από την υγρασία.

Όσοι πάντως για διάφορους λόγους δεν θελήσουν να χρησιμοποιήσουν οικολογικό σοβά, μπορούν απλώς να βάψουν τα σπίτια τους με οικολογικές μπογιές. Δεν περιέχουν επικίνδυνα χημικά συστατικά. Πωλούνται σε όλα τα καταστήματα και φέρουν ειδική σήμανση.

Η επιλογή των υλικών για μόνωση παίζει επίσης ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο. Για τις πράσινες κατασκευές προτιμάται είτε ο φελλός είτε η κυτταρίνη. Και τα δύο έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής, είναι αποτελεσματικά χωρίς να διαθέτουν ίχνος χημικών συστατικών.

Βασικός κανόνας της «πράσινης» οικοδομής είναι η τοποθέτηση ανεμιστήρων οροφής στα δωμάτια, αντί για αιρκοντίσιον. «Ένας ανεμιστήρας οροφής έχει χαμηλό αρχικό κόστος (20 έως 100 ευρώ), ενώ μόλις που καταναλώνει την ενέργεια που χρειάζεται ένας κοινός λαμπτήρας. 

Τα διπλά τζάμια, τέλος, προσφέρουν μόνωση με αποτέλεσμα να απαιτείται λιγότερο η χρήση του καλοριφέρ τον χειμώνα ή του κλιματισμού το καλοκαίρι.

Η πιο διαδεδομένη στην Ελλάδα μέθοδος εξοικονόμησης ενέργειας είναι οι ηλιακοί θερμοσίφωνες, ενώ τα σκίαστρα στα μπαλκόνια εμποδίζουν τον ήλιο να «χτυπάει» το κτίριο και να συσσωρεύεται θερμότητα. Η δημιουργία ενός μικρού κήπου στην ταράτσα του σπιτιού, τέλος, εξοικονομεί ενέργεια, αφού μεγάλη ποσότητα θερμότητας εισέρχεται στο σπίτι από την ταράτσα.

Βασικό επίσης κεφάλαιο στην κατασκευή ενός σπιτιού αποτελεί η επιλογή των υδραυλικών. «Υπάρχουν βρύσες με περιορισμό ροής για μπάνιο και κουζίνα. Με τη χρήση τους επιτυγχάνεται σημαντική εξοικονόμηση νερού. Η ροή για τις βρύσες κουζίνας πρέπει να είναι λίγο μεγαλύτερη από τις βρύσες μπάνιου, 6-8 λίτρα ανά λεπτό και 5-7 λίτρα ανά λεπτό αντίστοιχα. Υπάρχουν συστήματα που αναμειγνύουν αέρα μέσα στο νερό και δίνουν την εντύπωση πιο δυνατής ροής μέσα από τη βρύση ή την κεφαλή του ντους» εξηγούν από την Greenpeace.

Ο εξοπλισμός του μπάνιου περιλαμβάνει και καζανάκια ελεγχόμενης ή διπλής ροής στην τουαλέτα. Με τη χρήση τους πετυχαίνεται σημαντική εξοικονόμηση νερού. Από τα καζανάκια, προτιμότερα είναι εκείνα στα οποία η ροή εξαρτάται από τον χρόνο πιέσεως του κουμπιού. Μια άλλη λύση είναι τα καζανάκια με επιλογή μικρής ή μεγάλης ροής (συνήθως 3 και 6 λίτρα αντίστοιχα).

Προς το παρόν, η κατασκευή ή μη ενός “πράσινου” σπιτιού επαφίεται στη… θέληση του ιδιοκτήτη του. Σε χώρες όπως η Σουηδία, ο Καναδάς, αλλά και σε ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ λειτουργούν ειδικοί φορείς που πιστοποιούν αν μια οικοδομή κατασκ
ευάζεται με τρόπους φιλικούς προς το περιβάλλον. Σε αυτή την περίπτωση οι ιδιοκτήτες και οι κατασκευαστές απολαμβάνουν προνόμια, φοροαπαλλαγές, επιδότηση ενοικίου.

[Πηγή]

One thought on “Χτίζοντας ένα “πράσινο” σπίτι

Απάντηση