Η Μάρθα Βούρτση μιλάει για την "Πολυκατοικία"

By | 27/11/2008

Η Μάρθα Βούρτση φέτος «μετακόμισε» σε ένα από τα διαμερίσματα της «Πολυκατοικίας» του Μega και από εκεί απολαμβάνει την επιτυχία πλάθοντας μια διαφορετική Μάρθα. Σε συνέντευξη της στο ΒΗΜΑ, αναφέρει πως θεωρεί τον εαυτό της από τους «τυχερούς του επαγγέλματος» και δηλώνει παρούσα σε μελλοντικές προκλήσεις. Συγκεκριμένα για την “Πολυκατοικία” αναφέρει τα εξής:

– Η «Πολυκατοικία» σημειώνει μεγάλη επιτυχία.Εχετε σκεφτεί τους λόγους;

«Φυσικά. Η επιτυχία οφείλεται στο κείμενο και στον σκηνοθέτη. Δεν έχει μεγάλες σκηνές, είναι γεμάτο ενσταντανέ όπου ο καθένας καταθέτει μικρά κομματάκια, γεγονός που καθιστά δύσκολο το μοντάζ. Γι΄ αυτό μιλώ για επιτυχία του σκηνοθέτη. Σίγουρα βέβαια μερίδιο έχουν και οι ηθοποιοί. Είμαστε ηθοποιοί με 50 χρόνια πορεία και κάποιοι πολύ νέοι αλλά οι κώδικες είναι ίδιοι, γεγονός πολύ δύσκολο για δουλειά στην τηλεόραση. Εχουμε κοινά ενδιαφέροντα, δεν υπάρχει ρουτινιάρικο στοιχείο στις σχέσεις μας. Σε οποιαδήποτε δουλειά βγαίνει η καλή σχέση του παρασκηνίου».

– Κάποτε είχατε πει ότι η τηλεόραση είναι σανίδα σωτηρίας για τους  ηθοποιούς. Για εσάς είναι;

«Δεν έχω ανάγκη από σανίδα σωτηρίας με την άμεση έννοια. Δεν πνίγομαι. Από τότε που έγινα συνταξιούχος δεν πνίγομαι, επιπλέω. Εξαρτάται και από το πώς βλέπεις τη ζωή. Εγώ με τον άνδρα μου πάντα απλώναμε τα ποδάρια μας μέχρι εκεί που έφτανε το πάπλωμα. Οταν έλθει μια δουλειά στην τηλεόραση, από τη στιγμή που σε ενδιαφέρει και έχοντας τη σύνταξη κάτω από το μαξιλάρι, μπορείς και επιλέγεις. Εμένα από την τηλεόραση φέτος δεν μου ήλθαν πολλές προτάσεις. Μόνο η “Πολυκατοικία” και τη βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα γιατί θα ήταν μια διαφορετική Μάρθα. Ακόμη και τα νέα παιδιά, το φοιτηταριό, βλέποντας τις ταινίες του ΄65 ξαφνιάζονται που βλέπουν τώρα μια άλλη Μάρθα Βούρτση και το γουστάρω πολύ αυτό».

– Αποφύγατε πάντως τις κακοτοπιές… 

«Το παλεύω. Εχω αντιστάσεις. Απλώς η ζωή μου δεν κυλάει ερήμην μου, κυλάει με γνώση των καλών και των κακών. Δεν έχει νόημα η ζωή μόνο με τη μία πλευρά. Υπάρχουν δύο κανάλια. Γεύομαι την αποτυχία και τη θεωρώ μάθημα, δεν την πετάω στην μπάντα. Αποδέχομαι και τη ρυτίδα. Αν δεν είχα τίποτε στη μούρη θα ήταν σαν να γεννήθηκα τώρα, που δεν είναι φυσιολογικό».

– Ποιο είναι η πιο «μεγάλη είσπραξη» για σας σήμερα;

«Το ότι έχω καταξιωθεί στον κλάδο μου. Και αυτό, πιστέψτε με, δεν είναι εύκολο».

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη εδώ.

Απάντηση