Εξοικονόμηση Ενέργειας

Ενεργειακή «παγίδα» οι κλειστοί ημιυπαίθριοι

Πιο ακριβή είναι η δροσιά το καλοκαίρι- και η θέρμανση τον χειμώνα- σε 1 εκατομμύριο κτίρια σε όλη την Ελλάδα, στα οποία έχουν κλειστεί παρανόμως οι ημιυπαίθριοι χώροι.

Σύμφωνα με ειδικούς, το κλείσιμο των ημιυπαίθριων χώρων έχει ως αποτέλεσμα τα κτίρια να χάνουν την «πράσινη» πλευρά τους, με συνέπεια να επιβαρύνονται ενεργειακά κατά μέσο όρο- ανάλογα τα τετραγωνικά που έχουν κλειστεί- από 5 έως 15%. Αποτέλεσμα αυτής της επιβάρυνσης είναι οι ιδιοκτήτες να βάζουν… βαθιά το χέρι στην τσέπη, αφού χρειάζεται να δουλεύουν περισσότερο τα κλιματιστικά και τα καλοριφέρ. «Η αύξηση της στεγασμένης επιφάνειας από το κλείσιμο των ημιυπαίθριων επιβαρύνει ενεργειακά το κτίριο από 5 έως 15% ανάλογα τα τετραγωνικά, τη μόνωση και τον προσανατολισμό», υποστηρίζει ο μηχανολόγος- ηλεκτρολόγος μηχανικός κ. Απόστολος Ευθυμιάδης, ενώ όπως επισημαίνει ο αρχιτέκτονας κ. Κώστας Γράψας, «η μεγαλύτερη ενεργειακή επιβάρυνση είναι στους ημιυπαίθριους που έχουν κλειστεί με τζάμι. Εκεί, ο χώρος μετατρέπεται σε θερμοκήπιο, αφού συνήθως δεν υπάρχει μπαλκόνι για να δημιουργήσει σκιά και οι ακτίνες του ήλιου περνούν μέσα στον στεγασμένο χώρο». Σύμφωνα με τον μηχανολόγο- ηλεκτρολόγο μηχανικό, πρόεδρο του Συλλόγου Μελετητών Ελλάδας κ. Κώστα Αλεξόπουλο, «η μόνωση και η ποιότητα των κουφωμάτων παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του ποσοστού απώλειας».

Όπως επισημαίνει ο πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων κ. Τάκης Γεωργακόπουλος, «το κλείσιμο των ημιυπαίθριων έχει ως αποτέλεσμα τη συνολική αύξηση των συντελεστών δόμησης. Αυτό σημαίνει αύξηση της οικιστικής πυκνότητας της περιοχής με επίδραση ακόμη και στο μικροκλίμα, αφού έχει πέσει περισσότερο μπετόν από αυτό που προβλέπεται από τον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό (ΓΟΚ).

Σύμφωνα με τον κ. Γεωργακόπουλο, «οι ημιυπαίθριοι αποτελούν τον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ του σπιτιού και του εξωτερικού περιβάλλοντος και ήταν «απαίτηση» των αρχιτεκτόνων τη δεκαετία του ΄80 όπου επικρατούσαν «σφιχτοί» όροι δόμησης, να έχουν στα χέρια τους ένα «εργαλείο», προκειμένου να ξεφύγουν από τον σχεδιασμό κτιρίων- κουτιών».

Η εκτίμηση είναι ότι σήμερα το 20%- κατά μέσο όρο- του δομημένου χώρου ενός διαμερίσματος είναι από κλειστούς ημιυπαίθριους. Όπως εξηγεί ο αρχιτέκτονας- δρ πολεοδόμος κ. Σπύρος Τσαγκαράτος, «στα σπίτια που δεν έχουν κλείσει τους ημιυπαίθριους, οι πλαϊνοί τοίχοι είναι πιο «κρύοι» αφού δεν έρχονται σε απευθείας επαφή με τον ήλιο μιας και ο ημιυπαίθριος κόβει την αντηλιά. Τον χειμώνα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: ο εξωτερικός τοίχος δεν έρχεται σε άμεση επαφή με τη βροχή, το χιόνι και τον αέρα, με συνέπεια ο χώρος να μην παγώνει».

[Πηγή]

ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

Αρέσει σε %d bloggers: