Ακίνητα

Ημιυπαίθριοι χώροι: το αίσχος της κατασκευής

Ο «Πολιτικός Μηχανικός» σε σχετικό του σχόλιο στο άρθρο Νομιμοποίηση των κλειστών ημιυπαίθριων χώρων εκφράζει κάποιες ενδιαφέρουσες προτάσεις για τους ημιυπαίθριους χώρους. Τον καλωσορίζουμε στην παρέα μας και ελπίζουμε να φιλοξενήσουμε και άλλα άρθρα του στο μέλλον.

Με βάση την νομοθεσία ο ορισμός των ημιυπαίθριων χώρων είναι:

Ημιυπαίθριος χώρος είναι ο στεγασμένος χώρος του κτιρίου, του οποίου η μία τουλάχιστον πλευρά είναι ανοιχτή προς τον κοινόχρηστο χώρο ή τους ακάλυπτους χώρους του οικοπέδου που δεν προσμετρώνται στην κάλυψη και οι υπόλοιπες πλευρές του ορίζονται από τοίχους ή κατακόρυφα φέροντα ή μη στοιχεία και χρησιμοποιείται για τη μετακίνηση ή προσωρινή παραμονή ανθρώπων.

Με βάση το παραπάνω οι κατασκευαστές σε κάθε οικοδομή έφτιαχναν ένα επιπλέων δωμάτιο όπου άφηναν μια πλευρά του ανοικτή και αφού έπαιρναν το ρεύμα για την οικοδομή έβαζαν μια τζαμαρία και έκλειναν τον χώρο.

Το γεγονός αυτό έχει επηρεάσει ένα πλήθος άλλων παραμέτρων όπως:

  1. Αύξηση του κόστους αγοράς των οικοπέδων αφού οι οικοπεδούχοι έχουν προσμετρήσει στην πώληση του οικοπέδου τους το τυχών κέρδος που θα προσκομίσει ο κατασκευαστής από την πώληση των χώρων αυτών
  2. Μείωση της τιμής πώλησης των κατοικιών, αφού η αξία αγοράς ενός διαμερίσματος που έχει για παράδειγμα δυο δωμάτια, από τα οποία το ένα είναι ημιυπαίθριος, δεν είναι το ίδιο με το αν τα δωμάτια αυτά ήταν και τα δυο στην δόμηση

Όμως πέρα από τα παραπάνω ο ημιυπαίθριος χώρος δεν είναι πάντα ένα δωμάτιο που κλείνει. Στην σύγχρονη αρχιτεκτονική υπάρχει ανάγκη για δημιουργία κατασκευαστικών στοιχείων που δεν μπορούν να μπουν στην δόμηση όπως για παράδειγμα μια επιβλητική είσοδο σε κάποιο κτίριο ή ένας στεγασμένος χώρος (πχ. γέφυρα) που μπορεί να ενώνει δύο άλλους χώρους κλπ

Η κατάργηση των ημιυπαίθριων χώρων από μόνη της όμως δεν είναι λύση αφού θα οδηγήσει σε χρεοκοπία κατασκευαστές που ήδη έχουν αγοράσει οικόπεδο και έχουν υπολογίσει την αγορά του και τους ημιυπαίθριους. Αν οι ημιυπαίθριοι καταργηθούν η συνολική κατασκευή κάθε κατοικίας θα μειωθεί κατά 20%. Το γεγονός αυτό θα προκαλέσει αλυσιδωτή αύξηση της τιμής πώλησης των διαμερισμάτων αφού ο κατασκευαστής στο οικόπεδο που θα έφτιαχνε για παράδειγμα πέντε κατοικίες των 100 μ2 τώρα θα φτιάχνει τέσσερις.

Αυτό που πρέπει να γίνει είναι μαζί με την τυχών κατάργηση των υμιυπαίθριων χώρων είναι να αλλάξει ριζικά η νομοθεσία των κατασκευών που έτσι και αλλιώς είναι αναχρονιστική. Πρέπει να εφαρμόσουμε νομοθεσίες που ισχύουν και στο εξωτερικό.

Η λύση είναι μια και λέγεται ΙΔΕΑΤΟ ΣΤΕΡΕΟ (ένα «κουτί» για κάθε οικόπεδο με συγκεκριμένο εμβαδό και ύψος). Δηλαδή το κράτος να δίνει την δυνατότητα στους μηχανικούς να κατασκευάζουν ότι θέλουν αλλά αυτό να περιορίζεται μέσα στα όρια ενός «κουτιού» . Έτσι και το περιβάλλον προστατεύεται αφού δεν μπορούν να γίνουν κατασκευές έξω από τα στενά όρια του ιδεατού στερεού, και οι αρχιτέκτονες θα μπορούν να κατασκευάζουν όποιο στοιχείο θέλουν χωρίς τους αναχρονιστικούς νόμους που τώρα τους περιορίζουν.

[Πηγή]

ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

Αρέσει σε %d bloggers: