Αντισεισμική Προστασία

Τα αντισεισμικά μυστικά του Παρθενώνα

Επί αιώνες ο Παρθενώνας αντιστέκεται στα ρίχτερ που κλονίζουν την Ελλάδα. Οι κίονές του αντέχουν στις δονήσεις. Και τροφοδοτούν με δεκάδες ερωτήματα τη διεθνή επιστημονική κοινότητα η οποία αναζητά το μυστικό της κατασκευής και της αντισεισμικής συμπεριφοράς του. Τα τελευταία χρόνια Ελληνες και ξένοι επιστήμονες καταγράφουν τα ρίχτερ στον Ιερό Βράχο με στόχο να κατανοήσουν το αντισεισμικό μυστικό του Παρθενώνα, αλλά και για να θωρακίσουν τις αναστηλωτικές εργασίες απέναντι στον Εγκέλαδο.

Πρόσφατοι επισκέπτες του Ιερού Βράχου, γοητευμένοι από την αντοχή του, είναι οι Ιάπωνες σεισμολόγοι. Πιστεύουν ότι η σεισμική συμπεριφορά του Παρθενώνα και των κιόνων του είναι ανάλογη με τις δικές τους ξύλινες παγόδες. Οι Ιάπωνες επιστήμονες, σε συνεργασία με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, εγκατέστησαν, για τρία χρόνια, δύο δικούς τους επιταχυνσιογράφους. Τα συμπεράσματα και οι ανακοινώσεις των μετρήσεων θα γίνουν σε συνεργασία με την ΥΣΜΑ.

Ο επιταχυνσιογράφος δεν είναι σεισμογράφος. Κάνει άλλη δουλειά. Καταγράφει την εδαφική επιτάχυνση, την κίνηση του εδάφους στο συγκεκριμένο σημείο όπου είναι εγκατεστημένος. Στην Ακρόπολη, με άλλα λόγια, μετρά πώς ένας σεισμός, που έγινε για παράδειγμα στην Αχαΐα, «έφτασε» μέχρι τον Ιερό Βράχο.

Μεγάλες ζημιές, σύμφωνα με τον κ. Κορρέ, υπέστη ο Παρθενώνας στο σεισμό των 6,7 ρίχτερ του Φεβρουαρίου του 1981 που είχε ως επίκεντρο τα νησιά Αλκυονίδες του Κορινθιακού Κόλπου. «Μετά το σεισμό εκείνο, οι παραμορφώσεις στο άνω μέρος του ναού ήταν τεράστιες. Κίονες μικρομετακινήθηκαν, δοκοί μετακινήθηκαν μέχρι και 4 εκατοστά, έσπασαν σπόνδυλοι. Αντίθετα οι ζημιές που προκάλεσε ο σεισμός της Πάρνηθας το 1999 δεν ήταν σοβαρές γιατί εκείνη τη χρονιά είχαν προχωρήσει τα έργα αναστήλωσης του Παρθενώνα, ειδικά σε ευαίσθητα σημεία του ναού που κινδύνευαν.

Οι αρχαίες κατασκευές αποδείχτηκε ότι έχουν μεγάλη σεισμική αντοχή. Οι αρχαίοι Ελληνες δεν είχαν αντισεισμικούς κανονισμούς. Ηξεραν όμως τις μηχανικές ιδιότητες, την αντοχή των υλικών που χρησιμοποιούσαν. Τα δομικά στοιχεία του ναού έχουν τέλειες εδράσεις μεταξύ τους, δεν είχαν κονιάματα. Η δομή των μνημείων βασίζεται στην τέλεια επαφή των αρμών.

Ο Παρθενώνας σε ένα μικρό σεισμό δεν κινείται καθόλου, σε σχέση με τα σημερινά κτίρια που κουνιούνται ακόμα και με 3 ή 4 ρίχτερ.

Η ουσιώδης διαφορά από τις συνήθεις οικοδομές με φέροντα οργανισμό από σκελετό και πλαίσιο μπετόν αρμέ ή σιδηρών στοιχείων είναι ότι τα τελευταία παραμορφώνονται την ώρα του σεισμού κατά ελαστικό τρόπο. Στήλες και δοκοί κάμπτονται και ταλαντώνονται, όπως τα δέντρα. Ενώ, στην περίπτωση των λίθινων κιόνων και επιστηλίων, όπως στον Παρθενώνα, οι επιμέρους λίθοι πρακτικώς δεν παραμορφώνονται, απλώς μετακινούνται, ολισθαίνουν. Εάν η επιτάχυνση είναι μεγαλύτερη, ανασηκώνονται στη μία ή την άλλη πλευρά τους και όσο περισσότερο διαρκεί η εδαφική κίνηση τόσο περισσότερο και αυτά “λικνίζονται”, με μικρές αναπηδήσεις πότε στη μία άκρη και πότε στην άλλη. Τούτο έχει ως αποτέλεσμα να θραύονται κομματάκια κατά μήκος των ακμών, εκεί όπου άλλα εδράζονται σε εκείνα.

Αν δεν γνωρίζουμε τη συμπεριφορά των υλικών στο ενδεχόμενο σεισμών, μπορούμε να τη μάθουμε. Αυτός είναι ο ρόλος των σεισμικών προσομοιώσεων που συμβάλλουν σημαντικά στην πορεία των αναστηλωτικών εργασιών στον Παρθενώνα.

[Πηγή]

ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

Αρέσει σε %d bloggers: