Κηπουρική

Οι «πλαγιαστοί» κήποι

Εκτός από τους «κρεμαστούς» υπάρχουν και οι «πλαγιαστοί» κήποι. Είναι μια νέα τεχνολογία που επιτρέπει τη φύτευση των τοίχων μεγάλων έργων (π.χ. γέφυρες), δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων, αντίδοτο στην έλλειψη χώρων για φύτευση, που μας έρχεται από τη Γαλλία. Ο «πατέρας» της μεθόδου, ο Πατρίκ Μπλανκ ειδικεύεται στη μελέτη φυτών από τροπικά δάση, από τα οποία «έκλεψε» τα μυστικά της ανάπτυξης ενδημικών φυτών, όπως τα βρύα και λειχήνες. Δεν σταματά όμως να ταξιδεύει σε κάθε γωνιά της Γης καταγράφοντας οικοσυστήματα που μπορεί να αναπτυχθούν ακόμη και σε γωνιές που δεν «γεμίζουν το μάτι». Ξεκίνησε από εξωτερικούς τοίχους μεγάλων κτιρίων, αλλά επεκτάθηκε σύντομα στο εσωτερικό στήνοντας τροπικούς κήπους μέσα σε σαλόνια κατοικιών.

Βασικό πρόβλημά του ήταν η αντιμετώπιση της βαρύτητας. Επινόησε ένα δικό του υλικό που μπορεί να επικάθεται σε κάθε τοίχο και να εξασφαλίζει παράλληλα την υγρασία που είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη των φυτών.

Στα μείον, το υψηλό κόστος, που εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 200 ευρώ ανά τετραγωνικό φυτευμένης επιφάνειας, έναντι 100, που απαιτεί ο πιο εξεζητημένος ταρατσόκηπος. Στα συν, εκτός από την όμορφη εικόνα, το μικρό βάρος του χώματος που τοποθετείται στον ειδικά μονωμένο τοίχο, που υπολογίζεται στα 30 κιλά ανά τετραγωνικό, όταν άλλα κρεμαστά συστήματα (ζαρντινιέρες, γλάστες, κ.λπ.) απαιτούν χώμα σχεδόν διπλάσιου βάρους.

[Πηγή]

ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

Αρέσει σε %d bloggers: